ระบบออโต้โฟกัสของกล้องสะท้อนภาพเลนส์เดี่ยว ซึ่งใช้เลนส์มีส่วนเข้ามามีส่วนในการวิเคราะห์หาวัตถุนั้น หาโฟกัสจากคอนทราสต์ของพื้นผิววัตถุ แต่จะมีปัญหาเมื่อพบวัตถุที่มีรูปแบบซ้ำๆและคอนทราสต์ต่ำ จะไม่สามารถหาโฟกัสได้   ระบบนี้มีทั้งแบบที่ใช้ไมโครคอมพิวเตอร์ฝังไว้ในตัวเลนส์ และแบบใช้ไมโครคอมพิวเตอร์จากที่ตัวกล้อง ยุคแรกจะใช้แบบฝังชิปไมโครคอมฯไว้กับเลนส์ รูปร่างจะเหมือนกับกล้องแบบแมนนวลทั่วไป


 จากการทดสอบเพื่อค้นหาวิธีที่ดีที่สุดในการหาโฟกัสผ่านเลนส์ของกล้อง SLR จะพบว่าการโฟกัสจะทำงานดีที่สุด กับวัตถุที่มีแนวระนาบและมีคอนทราสต์สูง การทำงานนั้นจะใช้แสงที่ผ่านเลนส์มากระทบกับกระจกสะท้อนภาพของช่องมองภาพ แต่แสงส่วนหนึ่งจะผ่านกระจกไปด้านหลัง แล้วสะท้อนกระจกอีกทีหนึ่ง ไปสู่แผ่นกระจกบางๆที่มี Beam Splitter เป็นกระจกคล้ายๆปริซึม ซึ่งทำหน้าที่ส่งแสงต่อไปยังส่วนอื่น และแยกแสงที่ไม่ต้องการออก แล้วผ่านเข้าไปสู่แถวของ CCD การวาง CCD นั้นจะวางเรียงกันไว้สามตัว ไล่จาก C,B และ A ตามลำดับระยะความไกลตัว  C จะอยู่ใกล้สุด และ B อยู่ระหว่างกลาง สุดท้าย A อยู่ไกลสุด


 การหาโฟกัสไมโครคอมฯจะวิเคราะห์จากสัญญาณที่ส่งมาจาก CCD ทั้งสามตัวนี้  โดยหาก CCD มีค่าคอนทราสต์ของลำแสงที่สูงหมายถึงระยะโฟกัสอยู่ช่วงระหว่างนั้น เช่น หาก CCD_a มีค่าบีมที่สูงที่สุด หมายความว่า ระยะโฟกัสยังไกลอยู่ ไมโครคอมฯจะสั่งให้เลนส์ขยับโฟกัสให้ใกล้เข้ามาจนกว่า CCD_b จะมีค่าบีมสูงกว่าตัวอื่นๆ และCCD_a และ CCD_c มีค่าบีมที่สูงเท่ากัน ถึงจะมีระยะโฟกัสที่ถูกต้อง
 ในช่วงแรก กล้อง SLR แบบออโต้โฟกัส หาโฟกัสโดยใช้เซ็นเซอร์(CCD)เพียงสองตัวทำงานออกมา ก็ถือว่าน่าพึงพอใจสำหรับกล้องSLR มีระบบออโต้โฟกัสเป็นครั้งแรกแล้ว กล้องที่ใช้ระบบนี้เป็นครั้งแรกคือ PENTAX ME F (ปี 1981)

 

 

< ย้อนกลับ   ถัดไป >